Προτάσεις για ένα Πάσχα «όπως σας αρέσει» E-mail

Μεγάλη Παρασκευή στο Ενετικό Λιμάνι
Τη Μεγάλη Παρασκευή στη Ναύπακτο θα βιώσετε μια μοναδική εμπειρία (μαζί, βέβαια, με περίπου άλλες 50.000 κόσμο ακόμη). Το λιμάνι «φλέγεται» και χιλιάδες πυροτεχνήματα κάνουν το νυχτερινό ουρανό ένα υπερθέαμα.
Το έθιμο αυτό ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50 από τους ψαράδες της περιοχής, που, κατά τη διάρκεια της περιφοράς των δύο Επιταφίων (της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Δημητρίου), άναβαν εκατοντάδες δάδες στις πολεμίστρες των ενετικών τειχών, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην ήδη κατανυκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούσαν οι ψαλμωδίες και τα κεριά των πιστών.



Εδώ και μία δεκαετία ο Δήμος της Ναυπάκτου την ώρα της περιφοράς κατεβάζει το διακόπτη ηλεκτροδότησης της πόλης και η περιφορά των δύο Επιταφίων στους δρόμους της φωτίζεται μόνο από τα κεριά. Οι δύο Επιτάφιοι καταλήγουν στην πλατεία πάνω από το λιμάνι με τις αναμμένες δάδες στις τάπιες και ο ουρανός γεμίζει χρώματα από τα πυροτεχνήματα, ενώ στο κέντρο της εισόδου του λιμανιού ένας φλεγόμενος σταυρός φωταγωγεί τη σκοτεινή θάλασσα. Το θέαμα είναι αλησμόνητο!
Αρκετή ώρα πριν την έναρξη των περιφορών απαγορεύεται σε κάθε είδους αυτοκίνητο η είσοδος και η έξοδος από την πόλη. Αντίθετα τα ουζάκια με νηστίσιμους μεζέδες πριν και μετά την περιφορά επιτρέπονται, για να μην πω επιβάλλονται!

Εναλλακτικά... στην Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος
Αν τώρα και μόνο η σκέψη της κοσμοπλημμύρας σάς δημιουργεί πανικό ή αν έχετε συνδέσει τη Μεγάλη Παρασκευή με πραγματικά πένθιμη ατμόσφαιρα και θρησκευτική κατάνυξη, τότε η ιδανική εναλλακτική λύση είναι η Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στην ανατολική πλευρά του χωριού Σκάλα (4,5 χλμ. από την πόλη).
Εδώ οι λειτουργίες ολόκληρης της Μεγάλης Εβδομάδας καθώς και η Ανάσταση γίνονται σε βαθιά μοναστική κατάνυξη με τη συνοδεία τής περίφημης βυζαντινής χορωδίας των μοναχών της μονής.
Η Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος είναι ένα υπερσύγχρονο δοκιμαστήριο της Μοναχικής Μοναδικής Πολιτείας, την οποία ξεκίνησαν το 1980 έξι μοναχοί υπό την καθοδήγηση του γέροντα και καθηγούμενου της μονής, αρχιμανδρίτη Σπυρίδωνα, και σήμερα αριθμεί 23 ιερομόναχους και μοναχούς και δύο δόκιμους πτυχιούχους πανεπιστημιακών σχολών, οι περισσότεροι εκ των οποίων κατάγονται από την ευρύτερη περιοχή της Ναυπάκτου.
Στη μονή, βασισμένη στη θεμελιώδη αρχή του μοναχισμού, όπως την όρισε ο Άγιος Μέγας Βασίλειος, διοργανωτής του μοναχισμού («έκτισε τα μοναστήρια και τα ασκηταριά κοντά στην κοινωνία, για να μη μένουν οι μοναχοί χωρίς επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, ούτε οι άλλοι άνθρωποι χωρίς την πνευματική βοήθεια των μοναχών, αλλά να προσφέρουν οι μεν στους δε, καθένας το δικό του...», όπως γράφει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος στον επιτάφιο λόγο στο Μέγα Βασίλειο), μας ξενάγησαν ο πατέρας Ιγνάτιος (ένας εκ των 6 ιδρυτικών μελών της αδελφότητας) και ο πατέρας Νικόλαος.
Η μονή θεμελιώθηκε εκ βάθρων το 1977 σε έκταση που της παραχώρησε η Νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας και σήμερα αποτελεί ένα ολοκληρωμένο συγκρότημα που περιλαμβάνει μαγειρείο, τραπεζαρία μοναχών, μεγάλη τραπεζαρία προσκυνητών, ξενώνα, αρχονταρίκι, κυλικείο, πλήρως εξοπλισμένο με οπτικοακουστικά συστήματα, αμφιθέατρο συνεδρίων και διαλέξεων, γηροκομείο απόρων, πτέρυγα με κελιά, αγιογραφείο, ξυλουργείο, σιδηρουργείο, μηχανουργείο, μονάδα παραγωγής ρεύματος, βιβλιοθήκη, μηχανογραφικό κέντρο, ραδιοφωνικό σταθμό, μουσείο, κουνελοτροφείο, πρότυπη μονάδα βιολογικής ιχθυοκαλλιέργειας και οινοποιείο. Οι εκκλησίες της μονής είναι η τρίκλητος βασιλική με περιστήλιο (κτίσμα του 1980) της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και δύο παρεκκλήσια του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και του Αγίου Σπυρίδωνα (τόποι λατρείας και προσευχής των πατέρων).

Η εκκλησούλα του Προφήτη Ηλία στην κορυφή του κάστρου. Στο μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

Η Παναγιά η Ναυπακτιώτισσα ή Madona di Lepanto ή Madona del Rosario
Μέχρι το 1581 που έγινε ο μεγάλος σεισμός στη Ναύπακτο, υπήρχε στη Ναύπακτο ο Μητροπολιτικός Ναός της Παναγίας, μέσα στον οποίο φυλασσόταν η θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς της Ναυπακτιώτισσας, γνωστή σ’ ολόκληρη την Ευρώπη ως Madona di Lepanto ή Madona del Rosario. Χιλιάδες προσκυνητές από όλη την Ευρώπη έρχονταν στη Ναύπακτο για να προσκυνήσουν στη Χάρη της.
Η αδελφότητα της μονής xτίζει και πάλι το ναό της Παναγίας, σαν κυρίως ναό της μονής, και μέσα σ’ αυτόν θα τοποθετήσει την Εικόνα της Παναγίας της Ναυπάκτου, η οποία φυλάσσεται προς το παρόν στην τρίκλητη βασιλική της Μονής.

Το παραδοσιακό «Γαϊτανάκι» στη Σκάλα Ναυπάκτου
Τη Δεύτερη ημέρα του Πάσχα, στο χωριό Σκάλα αναβιώνει ένα παλιό τοπικό έθιμο, το «Γαϊτανάκι», ένα χορευτικό δρώμενο με τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία. Χορεύεται σε επάλληλους κύκλους με τους χορευτές κατά σειρά ηλικίας και τον τελετάρχη-οδηγό του χορού να οδηγεί και να τραγουδάει την πρώτη στροφή του «συρτού». Το τραγούδι αποτελείται από 10 στροφές που τραγουδιούνται εναλλάξ από τις γυναίκες και τους άντρες.

Μια ιστορική βόλτα στην παλιά ενετική πόλη της Ναυπάκτου
Η ιστορική πόλη της Ναυπάκτου ή Lepanto χαρακτηρίζεται από το κάστρο της, η ιστορία του οποίου χάνεται στους αρχαίους χρόνους χωρίς να ξέρουμε όμως πότε πρωτοκτίστηκε και ποια ήταν η μορφή του.
Το κάστρο όπως το ξέρουμε σήμερα επισκευάστηκε και ολοκληρώθηκε τα χρόνια της πρώτης Βενετοκρατίας (1407-1499). Στην κορυφή του λόφου (200 μ. υψόμετρο), ένα τείχος διαμέτρου 100 μ. περικλείει το υψηλότερο και τελευταίο αμυντικό τμήμα του, στη θέση της αρχαίας ακρόπολης, στο οποίο σήμερα βρίσκεται και το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, εκεί που επί Τουρκοκρατίας ήταν το τζαμί του Μπαμπά Τσαούς. Από εδώ ξεκινούν δύο σειρές τειχών (ανατολικό και δυτικό τείχος) που φθάνουν μέχρι το ενετικό λιμάνι της πόλης και καταλήγουν σε δύο πύργους-προμαχώνες που κλείνουν την είσοδο του λιμανιού. Αυτά τα δύο τείχη ενώνονται με τέσσερα εγκάρσια τείχη σχηματίζοντας έτσι πέντε αμυντικές ζώνες από το λιμάνι μέχρι την κορυφή του πευκόφυτου λόφου. Μέσα κι ανάμεσα σ’ αυτά τα τείχη από την κορυφή του λόφου μέχρι το λιμάνι αναπτύχθηκε η παλιά πόλη της Ναυπάκτου χωρισμένη σε δύο συνοικίες, που επικοινωνούν μεταξύ τους από τη μοναδική πύλη, τη «Σιδερόπορτα», τη συνοικία του Τζαμιού και τη συνοικία του Λιμανιού.
Μια όμορφη και εύκολη βόλτα ξεκινάει από την κορυφή του κάστρου μέχρι την είσοδό του, όπου μπορείτε να πάτε με ένα ταξί για να γλιτώσετε την ανηφόρα. Εδώ λίγες στροφές πιο κάτω μέσα από ένα δρόμο που πλαισιώνεται από πεύκα, κολλημένο στα πρώτα εγκάρσια τείχη, βρίσκεται το Castelo, ένα πανέμορφο café-bar ιδανικό για να απολαύσει κανείς το ηλιοβασίλεμα με την πανοραμική θέα της πόλης στα πόδια του και του Κορινθιακού κόλπου μέχρι τις κορυφές των βουνών της βόρειας Πελοποννήσου στην απέναντι πλευρά.
Κατηφορίζοντας, συναντάμε το πάνω μέρος της συνοικίας του Τζαμιού με τα πέτρινα σπίτια στα οποία εγκαταστάθηκαν οι Σουλιώτες αγωνιστές μετά την απελευθέρωση, τα ερείπια τουρκικού τεμένους, τα τουρκικά λουτρά και την πλατεία του Γ. Βλαχογιάννη με το πλατάνι και την πέτρινη βρύση. Λίγο πιο κάτω το αρχοντικό Τζαβέλα με πανέμορφη εσωτερική διακόσμηση και πάνω στο δεύτερο προμαχώνα του 2ου διαζώματος το Ρολόι της πόλης που ανεγέρθη το 1914.
Περιπλανώμενοι στα λιθόστρωτα καλντερίμια, κατηφορίζουμε μέχρι την πανέμορφη «Σιδερόπορτα», μοναδική πύλη εισόδου από τη συνοικία του Τζαμιού στη συνοικία του Λιμανιού.
Περνώντας την πύλη και την καμάρα που σχηματίζεται στον Πύργο του Μπότσαρη, κατοικία του Σουλιώτη στρατηγού Νότη Μπότσαρη (15ος αιώνας), που σήμερα στεγάζεται μόνιμη έκθεση για τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου (πληροφορίες: 26340 29799), βγαίνουμε στα Μποτσαρέικα, τη συνοικία πάνω από την πλατεία του λιμανιού.
Στο τέλος της βόλτας καταλήγουμε στην πλατεία πάνω από το ενετικό λιμάνι και στα τραπεζάκια κάτω από τον πελώριο πλάτανο η στάση για καφέ-ουζάκι ή παγωμένη μπίρα είναι must! Στην κάτω γωνία της πλατείας ο Συνεταιρισμός Γυναικών Ναυπάκτου, εκτός από τα παραδοσιακά τοπικά προϊόντα, διαθέτει και κατατοπιστικά φυλλάδια για την πόλη και την ιστορία της.
Το ενετικό λιμάνι με τους προμαχώνες, τα τείχη και τις χαμηλές καμάρες που βγάζουν στη θάλασσα και την παραλία της πόλης είναι πραγματικό στολίδι της πόλης. Τα δύο αγάλματα που το στολίζουν είναι του Γεωργίου Ανεμογιάννη (ψηλά στον προμαχώνα), ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης του ’21, και του Μιχαήλ Θερβάντες (γνωστού συγγραφέα του ονειροπαρμένου Δον Κιχώτη), ο οποίος στα 23 του χρόνια πήρε μέρος στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου κι έχασε το ένα του χέρι (ευτυχώς το αριστερό)!!!
Στο τέλος του λιμανιού ξεκινάει το Στενοπάζαρο (εδώ είναι κι ένα υπέροχο μπαράκι με τζαζ μουσική), η παλιά αγορά της πόλης, ενώ η στενή βόλτα ανάμεσα από τα τραπεζάκια δίπλα στο τείχος του πάνω μέρους του λιμανιού μας οδηγεί στο Φετιχέ Τζαμί. Όλο αυτό το τμήμα του λιμανιού είναι γεμάτο καφετέριες-μπαρ, μεζεδοπωλεία και ταβερνάκια που γεμίζουν κόσμο τις περισσότερες εποχές και ημέρες του χρόνου.
Λίγο πιο πέρα, η παραλία του Γρίποβου με το Κεφαλόβρυσο και τα πανύψηλα πλατάνια δίπλα στην αμμουδιά είναι μια όαση δροσιάς το καλοκαίρι. Τόσο δροσιάς, μάλιστα, που, αν βουτήξετε στα παγωμένα από τις βλύχες νερά, θα το φτύσετε το παγάκι!!!

Eπίσκεψη στη φάρμα με τα ζώα και τα θερμοκήπια βιολογικής καλλιέργειας του κου Θεοδωρόπουλου

Στη θέση Ξεροπήγαδο Ναυπάκτου, από το 1980, ο κ. Κωνσταντίνος Θεοδωρόπουλος διατηρεί θερμοκήπια με προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας τα οποία πιστοποιεί η ΔΗΩ. Η ανάγκη για κοπριά, απαραίτητη στη θρέψη των βιολογικών καλλιεργειών, του έδωσε την ιδέα της δημιουργίας μιας φάρμας ζώων. Έτσι από το 1994 εισάγει ζώα, τα οποία πουλάει σε δήμους, πάρκα, ιδιώτες, μοναστήρια, κατασκηνώσεις, χώρους αναψυχής. Από τη φάρμα του κου Θεοδωρακόπουλου μπορεί κανείς να προμηθευτεί από πρόβατα και κότες, παγόνια, φασιανούς, πάπιες, μέχρι άλογα, λάμα, αντιλόπες, ελάφια, καγκουρό, ιμού, βουβάλια, γκουανάκο, yaks κ.ά.
Χρήσιμη πληροφορία για όποιον θέλει να προμηθευτεί ζώα και δε γνωρίζει πού να απευθυνθεί:
Κωνσταντίνος Θεοδωρόπουλος
Ξεροπήγαδο Ναυπάκτου 300
Κιν: 6932 407303