Στα χιονισμένα μονοπάτια της Χελιδόνας E-mail
Όταν δε βιαζόμαστε, λίγες ώρες παραπάνω «πραγματικής» διαδρομής στους ξεχασμένους ορεινούς δρόμους όπου η συνάντηση με άλλο αυτοκίνητο είναι γεγονός– είναι ό,τι καλύτερο. Εκεί, στις λεγόμενες «άγονες γραμές» –γονιμότατες κατά τη γνώμη μου–, οι διαδρομές είναι πεντακάθαρες, γιατί απλά δεν κυκλοφορούν… λεγεώνες, αλλά ελάχιστοι. Ιδιαίτερα τώρα που το περιβάλλον έχει φορέσει το χειμωνιάτικο κουστούμι του και μας υποδέχεται, αφού έχει απλώσει το κατάλευκο χαλί του χιονιού κάτω από τα πόδια μας, αυτό που σε κάνει να ακούς τα βήματά σου και να βλέπεις πίσω τα ίχνη που έχεις αφήσει...



Φέτος γιορτάστε αλλιώς!

Κάθε φορά που έρχεται ο Δεκέμβρης, οι εικόνες που κυριαρχούν στο μυαλό μας είναι οι φωτισμένες βιτρίνες, ατελείωτη παρακαταθήκη καταναλωτικών αγαθών, ουσιαστικά μια εμπορική κοσμογονία. Όμως οι γιορτές δεν είναι μόνο ένα γεμάτο τραπέζι, αλλά ίσως πολλά άλλα πράγματα… Αυτή τη χρονιά μπορείς να κάνεις ένα δώρο στον εαυτό σου και, αντί για στολίδια, στο δέντρο να κρεμάσεις εικόνες και αναμνήσεις, τις οποίες δε θα χρειαστεί να ξεκρεμάσεις και να τις πετάξει σε κάποια αποθήκη, για­τί θα είναι για πολύ καιρό μπροστά του. Και δε θα τις κρεμάσει σε κάποιο άψυχο και ψεύτικο δέντρο, αλλά σε ολόκληρο δάσος από αληθινά έλατα.
Και είναι πολύ πιθανό, όταν τελειώσουν αυτές οι μέρες των γιορτών, να σκεφτείς να το επαναλάβεις και την επόμενη χρονιά. Nα γίνει τρόπος ζωής, που θα έχει όμως κοινό παρονομαστή ότι θα κάνεις κάτι το ξεχωριστό, ας είναι απλό και λιτό -γιατί ας μην ξεχνάμε και σε τι οικονομικές συγκυρίες ζούμε.

Στο Νέο Μικρό Χωριό η βάση μας
Το όνομα του προορισμού Ευρυτανία, αυτό το υπαίθριο φυσικό μουσείο, σημείο αναφοράς για το λάτρη του βουνού και της ορεινής πεζοπορίας. Εδώ που για τον επισκέπτη δεν υπάρχουν… ευθείες γραμμές σε κάποιο υποθετικό… φυσιογράφημα, αλλά συνεχείς εναλλαγές για κάτι το διαφορετικό, που είναι συμβατό με τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα…
Το Νέο Μικρό Χωριό επιλέχθηκε αυτή τη φορά για βάση εξόρμησης. Μικρό, όμορφο και συμμαζεμένο, έχει όλα όσα χρειαζόμαστε. Γραφικούς ξενώνες, απλά και όμορφα γευστικά στέκια με το τζάκι παντού να μαγνητίζει το βλέμμα. Λέμε Νέο Μικρό Χωριό γιατί υπάρχει και το Παλιό, αλλά η τραγωδία της κατολίσθησης το 1963 το μετέτρεψε σε φάντασμα του εαυτού του.
Τα τελευταία χρόνια όμως άρχισε να παίρνει πάλι τα επάνω του και να ξαναζεί.
Από εδώ, από το Παλιό Μικρό Χωριό, ξεκινάει η διαδρομή μας για να «χαθούμε» στη χιονισμένη αγκαλιά της Χελιδόνας. Η Χελιδόνα και η Καλιακούδα είναι τα κυρίως βουνά στην περιοχή αυτή. Απέναντι από το Μικρό Χωριό βρίσκεται το Μεγάλο Χωριό, πιο κοντά στην Καλιακούδα.