E-mail

Ζαγοροχώρια: Πάπιγκο
Στον δρόμο προς το Πάπιγκο μάθαμε ότι υπάρχουν 52 στροφές, όσα είναι δηλαδή και τα χαρτιά της τράπουλας. Είναι τόσες, γιατί ο μηχανικός που τις έφτιαξε λέγεται ότι ήταν χαρτοπαίκτης. «Χαμένες» στα δάση και στις πλαγιές, θαυμάζαμε το πράσινο και τα διάφορα ζώα. Κατσίκια, πρόβατα, αγελάδες, αλλά και αγριογούρουνα. Το χόμπι των κατοίκων της Πίνδου είναι το κυνήγι. Η κοινότητα Παπίγκου, με έδρα το ομώνυμο χωριό, περιλαμβάνει και τον οικισμό Μικρό Πάπιγκο. Γνωστοί οικισμοί από τον 14ο αιώνα, με κτίσματα σε παραδοσιακή ηπειρώτικη αρχιτεκτονική, είναι χτισμένα στους πρόποδες της Αστράκας. Tα πετρόχτιστα γραφικά σπίτια, άλλοτε με άσπρη πέτρα και άλλοτε με μαυρόπετρα και ξύλο, περιτριγυρισμένα από καταπράσινα βουνά, δίνουν μια νότα ζεστασιάς στο άγριο τοπίο. Οι εσωτερικές τοιχογραφίες τους έγιναν από Χιοναδίτες ζωγράφους στις αρχές του 19ου αιώνα. Ξύλινα καφενεδάκια και μικρά μαγαζιά με παραδοσιακά προϊόντα είναι τα πιο «εμπορικά» σημεία των χωριών.O Άγιος Βλάσιος, μια λιθόχτιστη εκκλησία με σπάνια αρχιτεκτονική και αγιογραφίες εκατό ετών, δεσπόζει από τον 19ο αιώνα στο κέντρο του Πάπιγκου. Από κει ξεκινούν τα μονοπάτια που οδηγούν στο ορεινό καταφύγιο της Aστράκας σε ύψος 1.950 μέτρα. Όποιος είναι αρκετά τολμηρός μπορεί να τα ακολουθήσει και να φτάσει «σε άλλη γη… σε άλλα μέρη».

Μπορεί πάλι κανείς να πάρει το μονοπάτι που ανηφορίζει προς τη Δρακόλιμνη της Τύμφης, μία από τις τρεις αλπικές λίμνες της Πίνδου, και κάνοντας μία στάση να αναζητήσει τα τόσο ξακουστά δρακάκια της. Λίγο πιο κάτω από το Πάπιγκο είναι οι Kολυμπήθρες. Ακριβώς δίπλα στον δρόμο βρίσκεται η Πύλη του Oνείρου! Πρόκειται για φυσικούς βράχους, που σχηματίζουν κυριολεκτικά κολυμπήθρες, οι οποίες έχουν δημιουργηθεί από τη ροή του νερού της βροχής, αλλά και από τα κρυστάλλινα νερά του Βοϊδομάτη. Tα ψηλά δέντρα που ξεφυτρώνουν μέσα από τα βράχια δημιουργούν σκιά το καλοκαίρι, κάνοντας το μέρος ιδανικό για κολύμπι, αλλά και για χαλάρωση.