E-mail
Αξιολόγηση χρήστη: / 0
ΦτωχόΑριστο 

Κάθε εποχή έχει και το ψάρεμά της
Το ψάρεμα του χελιού είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Οι έμπειροι, όμως, ψαράδες γνωρίζουν τα σημεία στα οποία κρύβεται. Το σημείο που βρίσκεται το κεφάλι το ονομάζουν «φκάρι» (θηκάρι), ενώ η ουρά βρίσκεται στην «καπνάδα» (προκαλείται μια ελαφριά θολούρα στα νερά).
Ανάλογα με την εποχή του χρόνου, το ψάρεμα του χελιού γίνεται με διαφορετικό τρόπο. Από τον Νοέμβριο μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου (αυτή την περίοδο ψαρεύονται τα περισσότερα χέλια) γίνεται ψάρεμα στα διβάρια (ιχθυοσυλληπτικοί σταθμοί) με τους βολκούς (αρθρωτά δίχτυα κυλινδρικού σχήματος, με σιδερένια «δαχτυλίδια»). Οι βολκοί έχουν μία είσοδο, έτσι τα χέλια μπαίνουν και δεν μπορούν να ξαναβγούν. Τα χέλια ψαρεύονται ζωντανά και διατηρούνται εν ζωή σε κλούβες μέσα στο νερό, μέχρι να εξαχθούν στην Ευρώπη. Σημειώνεται ότι τα διβάρια τοποθετούνται στις «μπούκες», δηλαδή στα σημεία που η μία λιμνοθάλασσα επικοινωνεί με την άλλη. Από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τα τέλη Μαΐου γίνεται το ψάρεμα με παραγάδι, ένα σκοινί στο οποίο είναι δεμένα πολλά αγκίστρια (με δόλωμα συνήθως μια μικρή γαρίδα). Το παραγάδι ποντίζεται σε διαφορετικά βάθη.

Τέλος, από αρχές Ιουνίου μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου τα χέλια ψαρεύονται με καμάκι. Το καμάκι είναι σιδερένιο και προσαρμόζεται στην άκρη ενός μεγάλου καλαμιού. Αυτός ο τρόπος ψαρέματος απαιτεί ιδιαίτερη εμπειρία, καθώς ο ψαράς πρέπει να υπολογίσει το βάθος του νερού, αλλά και το σημείο στο οποίο κρύβεται το χέλι. Άλλο ένα στοιχείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η αντανάκλαση του φωτός του ήλιου.
Για τις ανάγκες της φωτογράφησης ζήτησα από έναν ψαρά να ψαρέψει με καμάκι. Βγήκε με τη βάρκα, έκανε μια βόλτα, παρατήρησε τα νερά και, σε λίγο, είδα να έχει καρφωμένο στην άκρη του καμακιού του ένα ωραιότατο χέλι!

Χίλια «ευχαριστώ» στους ψαράδες για την εξαιρετική βοήθεια που μου πρόσφεραν!